प्राक्तन आणि दगडातील मूर्ती

आजीबाईंचा बटवा

अनगड वाणी

आठवण एक साठवण

श्री सद्गुरू भंडारा शुभदिन, वालावल, सिंधुदुर्ग

        आजच्याच दिनी, 18 मे 2018 (गुरूवार), आपला श्री सद्गुरू भंडारा शुभदिन मोठ्या उत्साहात व आनंदाने श्री सद्गुरू माऊली कृपेने साजरा करण्यात आला होता. 

         ह्या शुभदिनी, आश्रमाच्या सभोवतालचा आसमंत भगव्या रंगात न्हाऊन निघाला होता. भगवा रंग हा त्याग, बलिदान, ज्ञान, शुध्दता व सेवेचे प्रतिक मानला गेला आहे आणि आपल्या श्री सद्गुरू माऊलिंनी देखील आपणांस ज्ञानोपसनेद्वारे त्याग, बलिदान, शुध्दत्वता व सेवा यांचेच आपल्या प्रवचनांद्वारे अखंड असे मार्गदर्शन केले होते, जे आजही आम्हा पामरांना दिपस्तंभासारखे ह्या भवसागरात तारून नेत आहे.

           ह्याच सर्व पार्श्वभूमीवर चित्रातील निळ्या रंगाची लकेर आपणांस, हा रंग आकाश आणि पाण्याचा रंग असल्याची आठवण करून देत, आपल्यातील अविचलपणाचे वैशिष्टय़ जपण्याची शिकवण देत आहे. हे जसे खरे, तसेच हा रंग विश्वासाचं देखील प्रतीक आहे. 

          ह्या दोन रंगाच्या मध्यभागी खुलून उठलेला आपला हा वालावल आश्रम छायाचित्रामध्ये अतिशय दिमाखदार पध्दतीने उतरविण्यात आपलेच एक गुरूबंधू श्री आदेश माधवी अशोक पीसी हे यशस्वी झालेले आहेत. (अनगड)

करा नामस्मरण......

कालची रात्र...........काळरात्रच जणू ती भासली.......तोक्ते वादळाच्या पार्श्वभूमीवर आपल्या गुरूभगिनी कु.सुवर्णा (सोनू) यांनी पंधराव्या मजल्यावरून टिपलेले हे काळरात्रीचे चित्र सारे कांही सांगून जाते.............

जिकडे तिकडे सोसाट्याचा वारा सुटलेला..........त्याच्या ह्या अक्राळ-विक्राळ रूपाने सारा आसमंत दणाणून सोडलेला......अशा या भयाण राती त्या भयंकर रूप धारण केलेल्या वा-यामुळे झाडांची होणारी सळसळ, सळसळ न राहता, भयंकर रूप धारण करून एकमेकांवर आदळत, आपटत जणू काय रागच प्रगट करीत आहेत की काय असा भास होऊ लागला..........

भयंकर होणा-या आवाजांनी अवघा आसमंत भारून गेला......समोरच दिसणा-या झाडांच्या कलंडण्याने, ते आता पडतयं की काय असे भासमान होऊ लागलेले..........त्यातच विजांचा थयथयाट.......त्यामुळे वातावरणात आणखीनच भितीयुक्त वातावरणाची भर पडल्याने ही रात्र कशी पार पडणार याची चिंता लागून राहिलेली..........आणि त्यातच टपटप बरसणा-या टपो-या थेंबानी आठवण करून दिली, त्या येणा-या अवकाळी पावसाची.........

हा वातावरणामध्ये अचानकपणे येणारा जो बदल आहे, त्या येणा-या बदलामुळे, आजुबाजूला, जगभरात चाललेल्या घडामोडींमुळे जसे, पॅलेस्ताईन-इस्त्रायल यांच्यात छेडलेल्या युध्दामुळे, येणा-या चक्रीवादळांमुळे आणि जागतिक स्तरावरील महाभयंकर अशा "करोना" या साथीच्या रोगामुळे जी उलटा पालट घडताना दिसून आहे, त्यामुळे आपल्या श्री सद्गुरू माऊलींनी दिलेल्या त्या शब्दांची आठवण झाल्याशिवाय राहत नाही...........

ते शब्द कोणते? तर मानवांचे शुध्दिकरण..........हा त्या शुध्दिकरणाचाच भाग आहे, हे सांगणे चुकीचे ठरू नये........मग यावर सत मानवांना कोणता उपाय करता येईल?.......यावर उपाय त्यानीच सांगितल्याप्रमाणे एकच एक उपाय, तो म्हणजे "नामस्मरण".........

या संधीकालातून तरूण जाण्याचा उपाय, तो म्हणजे "नामस्मरण"........चला तर मग, आपल्या बाबांनी सांगितलेला उपाय जरूर करूया आणि हा भवसागर पार करून जाऊया........करनार ना मग "नामस्मरण". (अनगड)

ऑक्सीजन (प्राणवायू) वाढवायचा आहे काय?

समय

जीभ

आत्मविश्वास

*आत्मविश्वास*

शब्द किती सोपा.

असे कां बरे म्हटले जाते?

काय असेल बरे हा शब्द?

आत्मविश्वास हा एकच शब्द आहे की हा संधी आहे.

या शब्दाची फोड करावयाची झाल्यास हा संधी देखील होऊ शकतो. जसे, खालीलप्रमाणे लिहिले, तर......

*आत + मधील + विश्वास*

येणे स्वत:च्या आत असणारा म्हणजे आत मनामध्ये असणारा विश्वास.

हा आत्म्याचा विश्वास होऊ शकत नाही, कारण आत्म्याला म्हणजे आपल्यात आत असणारी मा अर्थात ज्योत, जी बिंदू स्वरुपी असून, तिचा या पंचमहाभूताच्या देहाशी तसे पाहिले तर काही एक संबंध नसतो. परंतु तो आत्मा जर त्या पंचमहाभूताच्या देहात नसेल तर पंचमहाभूताचा देह हा असून नसल्यासारखाच असतो.

पंचमहाभूतांचा देह हा सदा न कदा मनाच्या ओढणीने कार्यरत असतो, त्यामुळे तो मायेत असतो. परंतु आत्मा हा स्वयं असतो. ना तो कोणाच्या इशा-याने चालत, ना कोणाच्या आदेशाने हलत. तो स्वतंत्र आहे.

हा ! तो चालतो फक्त नामाच्या गतीने. नाम म्हणजेच भगवंत आणि भगवंत म्हणजेच नाम.

जो भक्त नेहमी सदा न कदा, त्या भगवंताच्या, त्या सताच्या, त्या सद्गुरुंच्या, त्या ओंकारांच्या, त्या अनंतांच्या नामस्मरणात दंग असतो, त्या भक्ताचा त्याच्या *आत मधील विश्वास* हा कसा असणार, तर तो *आत्मविश्वासपूर्णच* असणार नाही कां?........अनगड

Traffic through Drone Shooting

This is #Mayurton's Visuals inviting you to please watch the below mentioned Video on my YouTube channel.

Please click the link below for new video:

TRAFFIC THROUGH DRONE SHOOTING

If you like it, please Subscribe to, so that you can get latest updates and uploads immediately without fail.

For further watching my Videos previously published in this Lockdown you are welcome to click the links provided herebelow:

My Videos link:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLGGDBrjAaE5QPSEGxZSnymLq8WyBgJFzr

Thanks.

Underwater Amazing World

To watch the amazing video please click on the below link:

Underwater Amazing World

Special appearance Turtle and Green Fishes

Soul - The Dancer

पहाट झाली हे लक्षात आले कारण...

खिडकीतून ऐकू येत होता पक्षांचा किलबिलाट. बाहेर पाहिले तर अंधुकसा प्रकाश खिडकीतून झिरपण्यास प्रारंभ झाला होता. वा-याच्या झुळकीने झाडांच्या फांद्या आजूबाजूच्या फांद्यावर माना टाकीत होत्या. लडीवाळपणे आणि प्रेमाने जणू काय आपल्या माना एकमेकांवर घासून एकमेकांवरील प्रेम व्यक्त करीत होत्या आणि त्यांचा तो लडीवाळपणा त्या होणा-या आवाजातून प्रगट करू लागल्या होत्या. त्यांना साथीला होता तो पहाटेचा समीर. 

कधी तो मंदपणे वाहत होता, तर कधी तो वेड लागल्यागत सुसाट वेगाने निघाला होता. त्या बेभान वा-याच्या बेभान स्पर्शाने मोठ मोठे वृक्ष जसे बेभान होऊन डोलत होते, तशा नाजूक, चाफेकळी सारख्या सुंदर नाजूक लयकारीने डोलणा-या लता-वल्लरी, किर्ती लहान पण कीर्ती महान असणारे छोटेखानी वृक्ष देखील एका नजाकतीने हळूवारपणे डोलतांना दिसून येत होते.

करकचून गाडीचा ब्रेक लागला आणि माझी तंद्रीच भंग पावली. एका गोड गुलाबी स्वप्नात मी हरवून गेलेलो होतो आणि आनंदात पुरता बुडालेला असतानाच ह्या एका ब्रेकने रंगाचा पूरा बेरंग करुन टाकला.

पहाटेच्या या स्वप्नात पार बुडालेलो असतानाच हा असूरी ब्रेक लागावा आणि स्वप्नभंग व्हावा यासारखे दु:ख ते कोणते? 

उठून अंथरुणात बसलो, तर खिडकीच्या बाहेरुन खरेच की पक्षांचा कलरव ऐकायला येत होता. झुंजूमुंजू पहाटेच्या संधीप्रकाशात तसे फारसे बाहेरचे दिसत जरी नव्हते तरी आजूबाजूच्या वातावरणातील गोडसा वाटणारा, स्पर्शाने थोडासा गारेगार वाटणारा वारा अंगावरुन जाताच डोळे विस्मयाने विस्फारले गेले आणि त्याचबरोबर जाणीव झाली, ती म्हणजे मी स्वप्नात नाही. हे तर सत्य समोर उभे ठाकले आहे. 

खरंच कां हे स्वप्न नव्हते. खरंच कां हे जे मी अनुभवत आहे ते सत्य आहे.

म्हणून अंथरुणातून ताडकन उठलो. खिडकीजवळ गेलो आणि बाहेरचा नजारा पाहण्याचा प्रयत्न करु लागलो.

तोपर्यंत मी साफ जागा झालेलो होतो. 

एका स्वप्नातून जागा होऊन, प्रत्यक्षात पृथ्वीवरील इतकी वर्षे हरविलेला स्वर्ग पहात होतो.

खरंच पृथ्वी इतकी सुंदर असू शकते कां? इतकी निरागस असू शकते कां? इतकी शांत-निवांत पाहावयास मिळाली असती कां? 

या अवनीवरील हे सुख आज जे पहावयास मिळाले, ते काय वर्णावे.

आपल्यापैकी प्रत्येकाने हा अनुभव आज ह्या एक दोन आठवड्यात घेतला असेल.

आपण खरोखरीच भाग्यवान. 

हे जरी खरे असले तरी ते भाग्य लिहीले गेले ते एका करोना व्हायरसमुळे. या करोना व्हायरसमुळे संपूर्ण जग आपआपल्या घरांत बंदीस्त होऊन पडलेलं असतांना, प्रत्येकाला अनुभवायला मिळता आहेत ते हे क्षण. 

कधी माणसाला आपणा स्वत:कडे, आपल्या कुटुंबियांकडे पहाण्यास वेळ मिळत नव्हता, आजुबाजुला डोकावण्यासाठी सुध्दा तो आसूसलेला होता. ह्या वेळेच्या पांगुळगाड्याला तो जुंपलेला होता. 

अशा परिस्थितीत तो निसर्गाकडे कोठून पाहणार? निसर्गातील हे अनुभव कसे बरे घेणार? 

परंतु निसर्गच त्याच्या मदतीला धावून आला आणि

नकारात्मकतेतून सकारात्मक पहाण्याचा निसर्गानेच त्याला धडा दिला.

कोरोना - CORONA

नातेसंबंध

साधना

साधना या शब्दाचे अनेक अर्थ आहेत. हे सत्य होय. यापैकी च एक म्हणजे *साधना* हा संधीयुक्त शब्द. 

*साधन* + *अ* = साधना (यामध्ये न+अ जोडला की ना होतो)

आता आपण हे लक्षात घेतले पाहिजे की *अ* हा *_अनंतामधील अ_* असे समजूया व त्यांच्याप्रत जाण्याचे जे *_साधन_* आहे ते समजूया *_अनंतांचे नाम_* म्हणजेच जे आपण _अनंतांचे म्हणा, आपल्या श्री सद्गुरू माऊलींचे जे नाम_ घेत असतो, ते असते, त्या _अनंताप्रत किंवा श्री सद्गुरू माऊलींप्रत पोहचण्याचे साधन_ आणि ह्या दोहोंचा जेव्हा व्याकरणातील संधी तयार होतो, त्यावेळेस आपण त्या संधीला *_साधना_*  ह्या नामाभिधानाने संबोधतो. _आहे की नाही गंमत._ याचाच अर्थ असा की *_साधना_*  ह्याचा आपल्याला अभिप्रेत असलेला अर्थ अर्थ आहे *_अनंताप्रत जाण्याचे जे साधन आहे, ते आहे, त्यांचे नाम_* आणि हेच *_नाम_* आपण ज्यावेळेस सातत्याने घेत असतो, त्यावेळेस आपल्याकडून होते ते *_नामस्मरण._*

_अशाप्रकारे जर आपण *_साधना_*  केली तर मग *_अनंत किंवा सद्गुरू माऊली आपणांपासून दूर राहू शकेल कां?_*

_म्हणून आपल्याला आयुष्यात काय "साधायचे" आहे हे ठरविणे, आणि ते प्राप्त होईपर्यंत प्रयत्नांची पराकाष्ठा करणे म्हणजेच एका अर्थी साधना करने, हे आपले *_आद्य_* कर्तव्य ठरते._

*_अनगडाची ही बडबड,_*

*_आठवा मनोमनी सत्वर_*

*_कास धरुनीया नामाची_*

*_कापूया दोघांमधील अंतर_*

*_अंतराला देता अंतर_*

*_दिसो लागतील सद्गुरू चरण_*

*_चरणांत लिन होता_*

*_एकरुप होती सकलजण_*

*_द्वैत भाव मिटता ठायी_*

*_अद्वैत भाव जागे मनी_*

*_अनगडाचे चित्त लागे_*

*_सद्गुरु माऊलींच्या चरणी_*

*_सद्गुरु माऊलींच्या चरणी_*

दर्शन

*_दर्शन_*

*जय राम श्री राम जय जय राम*

*रामापरते अन्य नाही नाम*

*नामातच भरला आहे राम*

*मनी जपा सदा रामची नाम*

*नाम जरी असले राम*

*वेगळा नाही तो घनश्याम*

*श्याम म्हणा अथवा म्हणा राम*

*अखेर अनंतांचे अनेकची नाम*

*नामापरते नाही कोणते साधन*

*पूर्णत्वास जाईल अनुसंधान*

*मनोमनी धरता जाण*

*राम श्यामचे घडेल दर्शन........*

......... *_अनगड_* ..........

देवाचा देव....

*🙏🏻" देव "🙏🏻*

कीती पुजला देव तरी,

देव अजुन पावला नाही...

.....मनी नाही भाव

.....आणि म्हने देवा मला पाव.......

कुठं राहतो कुणांस ठाऊक,

अजुनपर्यंत घावला नाही..||धृ ||

......देव माझ्यातच आहे

......हे मजला कळलेच नाही

.....देव आपल्यातच आहे

.....हेच मला समजले नाही.....

मंदिरासमोर लुटली इज्जत,

हा बघत बसला पोरीला,

रक्षण करतो म्हणाला, 

अन् स्वत:च गेला चोरीला,

हातात असुन धारदार शस्र,

कधी चोरामागे धावला नाही

कुठं राहतो कुणांस ठाऊक 

अजुनपर्यंत घावला नाही...||१||

......देव जरी मीच असलो

......माझ्यातच देव वसला

......उगाच वेड्यापरी मी

......आस लावून बसलो देवाला

.......देव काही बाहेर नाही

.......देव आपल्यातच आहे वसलेला

.......संस्कार माझ्यावर झाले नाहीत

.......मी कवटाळले सैतानाला

सगळं काही तोच देतो,

तोच पुरवतो सगळ्यांची हौस...

शेतक़री बघतो आभाळांकडं,

मग गेला कुठं पाऊस...

.......पाऊस कुठं गेला नाही

.......हौसही माझी फिटत नाही

.......आभाळाकडं डोळे लावण्याऐवजी

.......कर्तव्यावर लक्ष देई

.......कर्म करने आपल्या हाती आहे

.......हातावर हात धरुन बसणे

.......आपला धर्म नाही

खुप केलं हरी हरी तरी,

मुखांत कधी मावला नाही...

कुठं राहतो कुणांस ठाऊक,

अजुनपर्यंत घावला नाही...||२||

.......खुप करुन हरी हरी

.......मुखांत तो मावणार नाही

.......मुखी फक्त नाम

.......कर्तव्यापासून लांब

.......अशाला तो पावणार नाही

.......अशाला तो घावणार नाही

कधी स्वत: राहून उपाशी, 

भुक त्याची भागवली...

हा म्हणे नैवद्यावर थोडी,

साखर का नाही मागवली...

आहार त्याचा वाढतं गेला,

कधी एका बक-यावर भागला नाही...

कुठं राहतो कुणांस ठाऊक,

अजुनपर्यंत घावला नाही...||३||

.........फक्त उपास तापास करून

.........देव काही घावणार नाही

.........नैवेद्यावर साखर चढवून

.........देव काही पावणार नाही

.........देव बकरा काही मागत नाही

.........देव कोंबडा काही मागत नाही

.........ही सारी थेरं करुन

.........देव काही पावणार नाही

........तुच आहेस देव

........तुला सोडून नाही देव

........बाहेर काही तो घावणार नाही

आंघोळ करतो दुधाने,

जणू सगळ्याच गाई त्याच्या बापाच्या...

........गाई असो किंवा माई

........कुणाला तो सोडून नाही

तोच घागरी भरतो म्हणे,

पुण्य अन् पापाच्या...

पाप-पुण्याचा हीशोब कधी,

त्यानं दावला नाही...

.........पुण्य आणि पापाच्या घागरी

.........आपणच आपल्या भरीत असतो

.........पाप पुण्याचा हिशेब

........आपणच आपला घडवित असतो

कुठं राहतो कुणांस ठाऊक,

अजुनपर्यंत मला घावला नाही...||४||

........कसा बरे सापडेल तो

........इथे तिथे भटकून

........मलाच माझी जाण नाही

........माझ्यातच आहे तो सामावून

कसे बरे सापडेल मला?

देव माझा मला सोडून

जाण नाही मजला तयाची

तोच आहे माझ्यात सामावून........

......अनगड म्हणे, 

.......मी कोणी नाही

.......मी नाही संत

......घ्यावयाचा असेल मजला

.......अंत तयाचा 

.......तर घ्यावा लागेल एकच मंत्र

........राम नाम घेता घेता

........करावे लागेल करतब (कर्तव्य)

*सौजन्य: संत गाडगे महाराज*